AKP’DEN TÜRK DÜŞMANI FRANSIZ’A İSTANBUL’UN YENİ TRAMVAY İHALESİ KIYAĞI

1 Aralık 2009

Fransa, özellikle Sarkozy’nin cumhurbaşkanı seçilmesinden sonra Avrupa’da Türk düşmanlığının bayraktarlığını üstlendi. Fransız hükümet yetkilileri, Türkiye’nin Avrupalı olmadığını her ortamda utanmazca tekrar etmekte ve Türkiye’nin Avrupa Birliği sürecini açıkça baltalamak için ellerinden gelen herşeyi yapmaktalar. Fransız Cumhurbaşkanı Sarkozy de, Avrupa’daki bir numaralı Türk düşmanı politikacı olmuş durumda. İşte bu Fransa, AKPKK’nın idaresindeki İstanbul Büyükşehir Belediyesi (İBB) tarafından, yeni tramvay imali ihalesi ile ödüllendirildi (Bkz. http://www.milliyet.com.tr/Yasam/HaberDetay.aspx?aType=HaberDetayArsiv&KategoriID=5&ArticleID=1167820).

Sarkozy geçenlerde Fransa’da başlayan Türkiye Kültür etkinliklerinin açılışına TC Cumhurbaşkanı ile ağzında sakız çiğneyerek katıldı. Sergiyi çok kısa bir zamanda gezip adeta kaçarcasına terk eden Sarkozy, Gül’e en düşük seviyede protokol uyguladı. Sarkozy’nin terbiyesizliklerini adeta yüzüne tükürülünce ‘yarabbi şükür’ diyen bir utanmazlıkla sineye çeken Gül, Türkiye’nin onurunu ayaklar altına aldı. Bu kepazelik yetmemiş gibi, AKPKK’lı İstanbul Belediyesi, Fransız şirketi Alstom’a yeni tramvay tedarik ihalesini verdi. Gazete haberlerine göre İstanbul’un yeni tramvayları lâle dizaynlı olarak geliştirilmiş.

Aslında AKPKK’nin Türk düşmanı şirket ve ülkeleri ödüllendirmesi bir sürpriz değil. Ülkemizi yoketmek için planlı ve programlı bir şekilde çalışan, teröristleri törenle karşılayıp devlet imkanlarından yararlandıran, uluslararası terörü besleyen İran, Suriye, Libya ve Kuzey Irak Kürtleri ile işbirliği yapan, aydınlarımızı, üniversite hocalarını, askerlerimizi zindanlara tıkan, telefonlarımızı dinleyen şer örgütü AKPKK’nın Fransızlarla kol kola olması, stratejisi gereği. Türkiye bölünüp bir şeriat-Kürt devleti olduğunda, Avrupa Birliği adaylığından da kendiliğinden diskalifiye olacak. Bu da, Fransa ve AKPKK’nın düşledikleri bir durum. İşin acı tarafı, AKPKK’nın bu sinsi planını Türk milletinin vergileriyle uyguluyor olması.

AS TURKEY IS HIJACKED BY RADICAL ISLAMIC AKP, THE WEST WATCHES APATHETICALLY…AND PATHETICALLY…

November 17, 2009

In May 2008, I met a Europe correspondent of the Wall Street Journal on an international conference in Brussels. As we talked about the Turkish politics, he expressed his bafflement at how “biased the intellectuals and secular sections of the Turkish society were” against AKP, the Islamic ruling party which had taken over the government in a landslide victory in 2002. He thought that seculars were a bunch of corrupt elitists, contemptuous of the people and its democratically elected representatives. They were some mean fascist, anti-western bastards who for years prevented democratization of the Turkish politics and deprived the people of their freedoms. AKP, on the other hand, coming from the midst of the people and deeply-routed in Islam, promised to be the Muslim democrat alternative which would salvage this democracy-handicapped country and liberate its people from the autocratic secular yoke.  Or so it seemed.

In the wake of the recent developments in Turkish foreign and domestic politics, I am not sure if that journalist who worshiped AKP as a democratic savior is biting his fingernails, but many others undoubtedly are: under AKP leadership, Turkey has just jumped out of the Western trenches and joined the ranks of anti-western, fundamentalist Islamic regimes.

The first indication of Turkey’s strategic realignment was the shameless bashing of the Israeli president, Shimon Peres, by the prime minister and AKP chairman, Tayyip Erdoğan at Davos. Yelling at President Peres, Erdoğan said “When it comes to killing, you know well how to kill,” trampling upon all decorums, let alone diplomatic norms. Next came the expulsion of Israel by Turkey from a multinational air exercise which was scheduled to be held in Central Turkey. To add insult to the injury, the fundamentalist AKP government lifted visa requirement for Syria, arch enemy of Israel and a known supporter of state-sponsored terrorism, shortly after the joint exercise incident. Turkish and Syrian ministers held a joint cabinet meeting and then symbolically removed the barrier at the border crossing. Turkish foreign minister, Ahmet Davutoğlu, the mastermind of the Islamic realignment, talked about an integration of the two countries, with a prospect of inclusion of Iraq in this alliance in the near future. Shortly thereafter, plans for military cooperation and joint exercises between Syria and Turkey were announced.

If this is not enough to prove a strategic shift in Turkey’s orientation, wait to hear more: Erdoğan expressed staunch support to Iran’s nuclear ambitions on several occasions and accused the West of making Iran a scapegoat. He called the dictator Ahmedinajad a “dear friend,” whom he, along with the Turkish President Gül, also a fellow jihadist, had rushed to congratulate upon his success in rigged June 2009 elections. He said that Iran’s nuclear activities were “totally peaceful,” Iran was “being treated unfairly,” and allegations about a nuclear weapons program were “merely a gossip.” Criticizing the US invasion in Iraq, he added that “a civilization was destroyed there.” Not quite the kind of words you would expect to hear from a key NATO ally. In October of this year, Erdoğan flew to Teheran with a massive diplomatic and trade delegation to strengthen economic and strategic ties with the terrorist regime. In November, Ahmedinajad kindly reciprocated to Erdogan’s visit by attending an Islamic summit in Istanbul.

Erdogan-Ahmedinejad:Two islamic dictators shaking hands

Gul-Al Bashir: An Islamic tyrant shaking hands with an Islamic mass murderer.

Pictures above: Brothers in jihad, AKP leaders Erdogan and Gul shaking hands with a mass murderer and a dictator.

AKP’s courtship with terrorist countries has not been confined to Iran and Syria: Erdoğan government speedily invited the leaders of Hamas to Turkey after the 2006 election victory of the radical terror organization in Gaza. Furthermore, Sudanese mass murderer Omar Al-Bashir visited Turkey twice in recent past and was welcomed by Gül at the presidential residence in Ankara. Ridiculing the international community, Erdoğan recently denied the genocide which took place in Sudan, asserting “I did not observe any genocide during my visit in Darfur.” He went on to shamelessly defend Al-Bashir: “A Muslim cannot be a mass murderer,” as in his opinion, murderers can only be Jews and Christians. AKP’s rapprochement to Sudan’s murderous regime has an economic component in addition to the common jihadist ideology: Newspapers report increasing investments in Sudan of Turkish Islamic businessmen with close ties to AKP. Nevertheless, nobody has bothered asking Erdoğan what he thinks about the Holocaust. The answer is obvious: He will most likely deny it. As a radical Islamist, he is anti-Semitic by nature and made public his sentiments about Jews in a speech to college students: “Jews have made significant inventions in history and now they simply sit back and watch their monetary returns from these inventions grow,” which can be translated to plain English as: “Jews are a bunch of blood-sucking leaches.”

Those who are still debating whether Turkey is really changing sides or not are either blind or ignorant:  Turkey, under a jihadist rule, has already joined the global Islamic revolutionary front, while U.S. and EU kept looking on as apathetic bystanders. One of the main external drivers of this realignment has been the continuous rebuttal of Turkey by the European countries in its bid to join the EU, a prospect which had served as a key factor modernizing the Turkish society. I will handle this topic separately in another article. However, no matter what the causes, the West has an enormous problem at hand now. AKP’s policies will have far-reaching and serious implications for the US and the EU on several fronts, including but not limited to national security, war against terrorism, immigration, narcotics trafficking, nuclear proliferation and energy security. Thus, while preparing to face the adverse strategic impact of Turkey’s shift in the long term, Washington and Brussels must also brace themselves for more unpleasant surprises by the radical Islamic AKP regime in the short term.

RADICAL ISLAMIC MAYOR OF ISTANBUL CONVERTS HISTORIC CHURCH TO MOSQUE

Turkish press has recently reported that a historical Greek Orthodox church in a remote township of Istanbul is being converted to a mosque. The church is in a town called Ortaköy in Silivri prefecture.  Ortaköy used to be called Delliones by the Greeks, who left the town in the population exchange between Turkey and Greece in 1923.

As I happened to be in the area in August, I stopped by the location and saw the renovation work that had been started by the Municipality of Istanbul. The signage (shown below left) reads “Renovation of Historical Ortaköy Mosque.” The Municipality of Istanbul is headed by Kadir Topbas of AKP party, who  is one of prime minister Erdogan’s favorites.

The church, dedicated to Agios Dimitrios, was inaugurated in 1831 (as seen from the epigraph above the main entrance, picture on right) and has remained deserted since 1923. Therefore, the claim of “historical mosque” on the signage is preposterous. The small village of Ortaköy already has a modern mosque which more than meets the needs of local Muslims. However, this is not enough for the ruling AKP, which is intent on pressing forward with its full-scale Islamization agenda: anything non-islamic must be converted to Islamic or destroyed. The empty building attracted the attention of AKP zealots, who are salivating to add yet another one to the existing two thousand plus mosques throughout Istanbul. Mayor Topbas, instead of ruling for renovation of the church at least as a cultural center to be preserved for generations, gave his blessing to this cultural massacre.

Recently, AKP is attempting to transform Turkey into a closed, backward Islamic society, full of contempt for and banning anything non-Islamic: AKP municipalities have been prohibiting alcohol in towns throughout Anatolia; phones of AKP’s critics are being tapped in violation of the constitution and their conversations are then released in the newspapers which support the government; AKP-instigated, politically motivated prosecutors imprison journalists, intellectuals, and anyone voicing opposition to radical AKP policies; gays and transvestites are being harassed, fined and jailed for no reason by the overzealous police force;  AKP-appointed imams preach hatred against Christians, Jews and other non-Muslims. The poor church of Agios Dimitrios is only one of the countless victims of a determined, continuous effort of the radical Islamic party to create a theocratic autocracy much like and possibly worse than Iran.

Those of you who want to protest this audacious act of defiance against the Christian world and the disrespect of the world cultural heritage can find below the email of the dictator of AKP, Recep Tayyip Erdogan. We urge you to tell him that what he is doing is not right and he will be held responsible for the criminal acts of his Islamic junta:

rte@akparti.org.tr

Önümüzdeki Yıllarda Flört Teklifleri

Bu yazıyı eposta yoluyla bir tanıdıktan aldım. Kendim yazmamış olmakla birlikte, çok beğendiğim için bloğuma koydum. Umarım siz okuyucularım da hoşlanırsınız.

-”Her sabah ezaninda uyandigimda aklima siz geliyorsunuz. Keşke 5 vakit birlikte olsak…”

-”Bir huri kadar güzel gözlerin var Gülbenaz…” -”Deme öyle Müttalip, bi fena oluyorum…”

-”Derim valla, 3.karımdan bile güzelsin…” -”Ayy cok utandim…”(*)-”Birer hurma yeseydik beraber?”(*)

Abdul:-”Hatice, benimle çıkar mısın? Çıkar mısın? Çıkar mısın?” Hatice:-”Evet, evet, evet.”(*)

-”Hayrunnisa, bu aksam benim evimde ‘Çağrı’ filmini izlemeye ne dersin? Cola Turka ve Saray kraker lerim de var…” (*)

Abdullah:-”Fatma bu geceki ilahi konserine iki biletim var, gidelim mi?” Fatma:-”Hayırlısı olsun Abdullah…”(*)-”Hayrunisa, ben ciddi bir iliski düsünüyorum,evlenmelik, söyle sen ne dersin?”-”Allah derim Abdülkerem!”-”Elhamdülillah. ” (*)-”Seni beğendim, kendime müstakbel zevce olarak sectim, yarın aksam hazırlan da Gülhane’de gezelim, birbirimizi  tanıyalım… ..”-”Ay bilmem ki… Kikir kikir… Bi gören olur ikimizi başbaşa….-”Yok. Başbaşa değil, benim iki hatun da gelecek.  Hem hava almış olurlar.” -”Anladım ben seni.”(*)

-”Allahin izni peygamberin kavli ile benle çıkar mısın Kevsersu?”-”Tabii Mücahitcan neden olmasın?”-”Hadi gel öyleyse, Yeni Cami’de güvercinleri yemlemeye gidelim.” -”Tamam, sonra da Eyüp Sultan’a romansımız daim olsun diye dua etmeye gidelim Mücahitcan.”

AKPLİLER ANITKABİR’E “TUVALET” DİYORLAR

Yüksek düzeyli AKPlilerin, ulusal bayramlarda zorunluluk gereği Anıtkabir’e giderken “Tuvalete gidiyoruz” dedikleri belirtiliyor. İlkel bedevi dinini ideoloji olarak benimsemiş örümcek kafalı, ayağı takunyalı, ağzı salyalı, badem bıyıklı yobazların, Türk ulusuna hurafelerin değil, aklın ve bilimin yolunu göstermiş, ulusu karanlıktan aydınlığa, kulluktan vatandaşlığa çekip çıkarmış vizyoner liderin sonsuz dinlenmeyeri için bu çeşit bir yakıştırmada bulunmaları pek şaşırtıcı değil. Atatürk, onların kokuşmuş zihniyetinin Türk ulusunu nasıl zehirlediğini ve uygar dünyanın yüzlerce yıl geriside bıraktığını görmüş ve ulusun bu pislikten kurtulmadan asla ilerleyemeyeceğini anlamıştı. Bu sebeple devrimleri uygulamaya soktu ve Türk toplumunu modernleşme hamlesine girişti. Fakat, Atatürk, ölümünden yetmiş yıl sonra gerici hainlerin Cumhuriyetin hemen hemen tüm kalelerini ele geçirip, devrimleri bir bir etkisiz kılıp, Türkiye’nin temeline dinamit koyacaklarını nasıl bilebilirdi?

Evet, AKPli hainlerin bu hakaretini unutmayın ve unutturmayın. AKP, Türkiye’nin başına Sevres antlaşmasından sonra gelen en büyük belâdır. Her vatansever Türk çocuğunun üzerine düşen görev, bu belânın yok edilmesi için bireysel ve toplu olarak mümkün olan herşeyin yapılmasıdır. Bu bizim namus borcumuzdur.

Camilerdeki Ayak Kokusu

Geçen gün, Amerikalı bir tanıdığım kız kardeşinin yakın bir zamanda İstanbul’a gittiğini ve Sultanahmet Cami’ni ziyaret ettiğini anlattı. Turist hanımın aklında camii ile ilgili iki şey kalmış: caminin mimari güzelliği ve camii içindeki korkunç ayak kokusu.  Gerçekten de, Türkiye’de veya herhangi bir İslam ülkesinde hangi camiye gitseniz, Müslümanların pis ayak kokusuyla burnunuzun direğinin kırılması işten bile değildir. Görülen o ki, pis koku müminlerin allahlarına ibadet etmelerine engel değil, çünkü ayak kokusu ben kendimi bildim bileli camilerde var ve senelerden beri bu durum değişmiyor.

Aslında ayak kokusu camilerin bir parçası, olmazsa olmazı olmuş durumda. Bir kilise, mimarisi ile görme duyusuna, çanlarıyla duyma duyusuna seslenirken, bir cami görme ve duyma duyusuna ek olarak, koku duyusuna da hitap ediyor; öyle ki ayak kokusuz bir cami düşleyemezsiniz bile. Fakat bu müslümanları asla rahatsız etmiyor. Rahatsız etse bile, pis kokuyla yaşamak ve ibadet etmek, bir çözüm bulmaktan onlar için daha kolay. Daha kolay, çünkü çözüm bulmak için düşünmek, bulunan çözümü tartışmak ve görüşbirliği sağlamak, sonra da bunu uygulatmak gerekiyor; bunların hiçbiri de müslümanların yapmayı sevdiği şeyler değil. Camilerdeki ayak kokusu, dünya döndükçe var olmaya devam edecek gibi gözüküyor.

Türkiye’nin Başındaki Çifte Bela: AKP+PKK = AKPKK

24 Temmuz 2009

Türkiye Cumhuriyeti, kurulduğundan beri en zor günlerini yaşıyor. Cumhuriyet, hem içeriden, hem dışarıdan ciddi yıkma girişimlerine maruz kalmış durumda. İçerideki yıkıcının adı AKP, dışardakinin ise PKK. AKP, sağlıklı bir vücuda girip tüm dokulara işleyen HIV virüsü gibi Türkiye’nin bütün toplumsal ve kurumsal yapılarına sinsice yayılıyor; kendine karşı duran aydın, meslek sahibi, yazar, hukukçu, akademisyen ve askerleri uyduruk zanlarla zindanlara atıyor. PKK, insanın sırtına ansızın saplanan bir hançer gibi ani ve kahpece eylemleriyle Türk askerlerini ve halkını hedef alıyor. AKP, en büyük desteğini dış güçler ve onların piyonu konumundaki Fetullah Hoca hareketinden alıyor. PKK da dış güçlerin askeri, lojistik ve mali desteğiyle besleniyor. AKP’nin amacı, Cumhuriyet’in öncelikle laiklik olmak üzere temel niteliklerini yıkmak, yerine Kuran’a dayalı, hilafet idareli bir İslam cumhuriyeti kurmak. PKK’nın amacı, Cumhuriyet’i silahlı mücadele ile yenilgiye uğratarak topraklarının bir kısmını ele geçirmek ve bağımsız bir Kürt devleti kurmak. Türk halkının bir kısmı, hıyanetin ayırdında olarak veya olmayarak, AKP’yi desketliyor. PKK’da, Türk halkının Kürt kökenlileri arasında destek buluyor.

Cumhuriyet’in yıkılması, bu iki örgütün de çıkarına. Onun için, son zamanlarda PKK elebaşısı Abdullah Öcalan ve TC Cumhurbaşkanlığı makamını ele geçirmiş olan, AKP’nin manevi lideri ve teorisyeni Abdullah Gül Kürt sorunun çözülmesi konusunda paslaşıyorlar. AKP’li Abdullah, basına, önümüzde çok önemli bir fırsat var diye açıklama yaparak, PKK’li Abdullah’ın Ağustos 2009’da yapacağı “Yol Haritası” açılımının yolunu yapıyor. AKPKK’nın ortak yol haritası, Atatürk Cumhuriyeti’nin mezara gömüp yerine, Kürtlere özerklik verecek bir Anadolu İslam federasyonunu kurmak. TC çok karanlık günler geçiriyor.

Allah Sözcüğü Nereden Geliyor?

Hiç kendisi için beş vakit namaz kıldığınız, bir ay açlık çekerek oruç tuttuğunuz, dualarınızı kabul etmesi için yakardığınız Allah’ın adının, etimolojik olarak nereden geldiğini düşündünüz mü? Dillerde mevcut her sözcük gibi Allah da, bir kökenden geliyor. İslamiyet’e göre Allah, yaratıcının kendisi için seçtiği özel bir ad. Fakat, tarih ve dil-kökenbilim, bize farklı bir şey söylüyor. Hz. Muhammet İslam dinini yaymaya başlamadan önce Araplar, ay tanrısı Hubal (İslamiyetin simgesi aydır) ve onun üç tane kızına (al-lat, al-menat ve al-uzza) inanıyorlardı. Al-uzza, bir anlamda Arapların Venüs’üydü. Kâbe, ay tanrısı Hubal’ın tapınağıydı ve Hz. Muhammet doğmadan 400 yıl önce üzerine Hubal’ı temsil eden bir ay simgesi yerleştirilmişti. Günümüzde hilâlin İslam’ın simgesi olması da bir raslantı değil aslında; bu İslam öncesi putperest gelenekten gelmekte. Hubal, veya Allah, Arapların üçyüzden fazla tanrılarının içinde en önemli olanı ve bütün Arap kabilelerinin tapındıkları ortak baştanrıydı. Hubal, aynı zamanda Allah olarak bilinirdi. Allah, al-ilah kelimesinden gelmektedir ve bu iki sözcüğün zaman içinde kaynaşması ile oluşmuştur. Hepimizin bildiği gibi ilah Arapça tanrı anlamına gelmektedir. Allah, erkil bir addır ve  dişisi Allat’tır, ki bu da, Allah’ın yukarıda bahsettiğimiz üç kızından biri olan al-lat’ın ismidir.

Evet, Allah = Al-İlah. Kıbleye yönelirken bunu unutmayın.

Deutschland Deutschland Über Alles In Der Welt

Upon feedback from some close German friends, I have pulled back my original “Deutschland Deutschland Über Alles In Der Welt” post, which evidently came across as offensive to some people. I don’t want to stir up nationalistic feelings and the last thing I want to do is to play into the hands of fascists, especially in Germany.

In the mean time, I salute progressive and democratic citizens in that country.

Türkiye’deki islamcı kentleri turistik boykot

Aşağıdaki postumuz ile, Anadolu’da gericiliğin sembolü olmuş, dinci ideolojiye bağlı müritlerden başka tür insanlara yaşama hakkı tanımayan, kendinden olmayanı korkutan, tehdit eden, kovan ve hatta öldüren köktenci idareler altındaki kentlerin yabancı ziyaretçiler tarafından boykot edilmesini amaçlıyoruz. Lütfen bu linki yabancı tanıdıklarınıza iletin: http://turkeyexposed.wordpress.com/2008/12/24/radical-islamic-terror-alert-cities-to-avoid-in-turkey/